در گذشته است همان گونه كه جعفر بن محمّد وفات كرده است و ترديد در موت يكى از آن دو موجب ترديد در موت ديگرى آنهاست و قومى بر جعفر بن - محمّد عليهما السّلام وقوف كرده است كه منكر واقفهء بر موسى بن جعفر عليهما السّلام و منكر واقفهء بر امير المؤمنين عليه السّلام است . ( 1 ) ما به آنها مىگوئيم : اى كسان ! حجّت شما بر آنها همان حجّت ما بر شماست هر چه مىخواهيد بگوئيد كه عليه خود استدلال كرده‌ايد . سپس گفته است ( 2 ) كه ما اماميّه در برابر واقفه گوئيم : امام بايد آشكار و موجود باشد و اين حكايت كسى است كه گفتار خصمش را نمىداند . اعتقاد اماميّه همواره چنين بوده است كه امام يا ظاهر و عيان است و يا غائب و مستور و اخبارشان در اين باب مشهورتر و آشكارتر از آن است كه بتوان آن را مخفى ساخت . جعل اصول نادرست و نسبت دادن آن به خصم كارى نيست كه كسى از انجام آن ناتوان باشد ولى از مردم ديندار و اهل فضل و دانش قبيح است كه چنين كنند و اگر در اين باب جز خبر كميل بن زياد ( 3 ) نبود همان كفايت مىكرد .

--> ( 1 ) في هامش بعض النسخ الظاهر أن الصواب « الواقفة على محمد بن أمير المؤمنين » . ( 2 ) يعني أبا زيد العلويّ . ( 3 ) سيجيء الخبر في باب ما أخبر به أمير المؤمنين عليه السّلام من وقوع الغيبة .